Milli Edebiyat Döneminin Özellikleri

Yazdır
Kategori: Türkçe

Milli Edebiyat Döneminin Genel Özellikleri 

ü    Osmanlıcılık fikrinin iflasından sonra artık Türkçülük akımı yükselen değer olmaya başlamıştır.

ü    1911’da Selanik’te çıkarılmaya başlanan “Genç Kalem”Dergisi etrafında bir araya gelen Ömer Seyfettin, Ali Canip Yöntem, Ziya Gökalp gibi aydınlar Milli Edebiyatın oluşumunu başlatmışlardır.

ü    Daha sonra İstanbul’da Türk Derneği, Türk Yurdu, Türk Ocağı dergileri yayınlanmıştır.

ü    Milli Edebiyatının genel özellik olarak;

ü    Dil sade olmalıdır.

ü    Dildeki yabancı kelimeler atılmalı; ancak Türkçeye yerleşmiş kelimeler Türkçe gibi kullanılmaya devam edilmelidir.

ü    İstanbul Türkçesi esas kabul edilmelidir.

ü    Şiirde hece ölçüsü kullanılmalı.

ü    Edebiyat toplumun hizmetinde olmalı.

ü    Milletin dertleri, sevinçleri esas alınmalı.

ü    Roman ve hikâye teknik açıdan kuvvetlenmiştir.

Milli Edebiyatın Sanatçıları 

ÖMER SEYFETTİN  (1884–1920) 

ü    Türk edebiyatının en önemli hikâyecisidir.

ü    Yeni Lisan adlı makalesi Milli Edebiyatın kanunlarının ilanı sayılır.

ü    Sade dil akımının öncüsüdür.

ü    Anadolu’nun insanın hayat şartlarını hikâyelerini yansıtmıştır.

ü    Dilde, fikirde, işte milliyetçilik fikrini yerleştirmiştir.

ü    Çocukluk anıları, efsaneleri hikâyelerinde işlemiştir.

ü    Eserleri: Bomba, Yalnız Efe ,Efruz Bey, İlk Düşen Ak, Yüksek Ökçeler, Gizli Mabet,Bahar ve Kelebekler…

ZİYA GÖKALP  (1876–1924) 

ü    Türk milliyetçiliğini esaslara bağlamıştır.Sistematize etmiştir.

ü    Sosyal hayatı ve kurumlarımızı Batı’ya göre düzenlenmelidir.

ü    Eserlerinde halk dilini kullanmıştır.

ü    Halkın dertlerini isteklerini yansıtmaya çalışmıştır.

ü    “Türkçülük, Türk milletini yükseltmektir” diyerek bu ifade doğrultusunda hareket etmiştir.

ü    Eserleri: Türkçülüğün Esasları, Kızıl Elma, Türkleşmek-İslamlaşmak  -Muasırlaşmak, Türk Medeniyet Tarihi, Malta Mektupları.

MEHMET EMİN YURDAKUL (1869–1944) 

ü    Anadolu insanın yabancılara başkaldırısını çok güzel yansıtmıştır.

ü    Toplumcu sanat anlayışıyla milliyetçi çizgide eserler vermiştir.

ü    Hece ölçüsü kullanılmıştır.

ü    Eserleri: Türkçe Şiirler, Türk Sazı, Ey Türk Uyan, Tan Sesleri, Ordunun Destanları, Zafer Yolunda, Turana Doğru, İsyan ve Dua, Mustafa Kemal, Fazilet ve Adalet…            

YAKUP KADRİ KARAOSMANOĞLU (1889–1974) 

ü    Edebiyatın her alanında eser vermiştir.Fecr-i Ati’nin dağılmasından sonra Milli Edebiyat içinde yer almıştır.

ü    Çoğunlukla içinde yaşadığı toplumun dertlerini eserlerinde işlemiştir.

ü    Anadolucu, Atatürkçü bir çizgide kalmıştır.

ü    Esas ününü romancılık alanında bulmuştur.

ü    Kuvvetli bir gözlem gücü vardır.

ü    Realist bir çizgide yaşamıştır.

ü    Eserlerinde aydın-halk çatışmasını yansıtmıştır.

ü    Eserleri: ROMANLARI: Kiralık Konak, Ankara, Nur Baba, Hüküm Gecesi,Sodom ve Gomore, Yaban, Bir Sürgün, Panorama

HİKÂYELERİ: Milli Savaş Hikâyeleri, Rahmet

DİĞER ESERLERİ: Erenlerin Bağından, Zoraki Diplomat, Vatan Yolundan, Anamım Kitabı

HALİDE ADİP ADIVAR (1884–1964) 

ü    Edebiyatçılığının yanında bir asker gibi cephe gerisinde mücadele vermiştir.

ü    Romanlarında aşk, kadının psikolojisini, doğu-batı çatışmasını, eski-yeni kavgasını işlemiştir.

ü    Romanlarında kuvvetli bir gözlem vardır.

ü    Kurtuluş Savaşı eserlerinde çokça yer edinmiştir.

ü    Edebiyatın hemen her alanında eser vermiştir.

ü    Dili çok başarılı değildir.

ü    Eserleri: Ateşten Gömlek, Vurun Kahpeye, Türkün Ateşle İmtihanı, Sinekli Bakkal, Mor Salkımlı Ev, Dağa Çıkan Kurt, Tatarcık, Zeyno’nun Oğlu

REŞAT NURİ GÜNTEKİN (1889–1958) 

ü    Anadolu’nun dertlerini, sıkıntılarını, inançlarını eserlerinde işlemiştir.

ü    Sade  ve yapmacıksız bir dil kullanmıştır.

ü    Çalıkuşu”romanı en ünlü eseridir.(aslında bir tiyatro eseri olarak yazılmıştır)

ü    Müfettişlik yaptığı için Anadolu’yu gezmiş ve onların sıkıntılarını, sevinçlerini edebi eserlerinde sıkça kullanmıştır.

ü    Eserleri: Çalıkuşu, Damga, Dudaktan Kalbe, Acımak, Yeşil Gece, Yaprak Dökümü, Kızılcık Dalları, Gökyüzü, Eski Hastalık, Ateş Gecesi, Miskinler Tekkesi

REFİK HALİT KARAY (1888-1965) 

ü    Halk dilini eserlerinde oldukça başarılı olmuştur.

ü    Kuvvetli bir gözlemciliği vardır; ancak iç gözlemde başarılı değildir.

ü    Eserleri: Memleket Hikâyeleri, İstanbul’un İçyüzü, Yezidin Kızı, Çete, Sürgün, BU Bizim Hayat, Kadınlar Tekkesi, Karlı Dağdaki Ateş…

YAHYA KEMAL BEYATLI (1884-1958) 

ü    Modern edebiyatımızın en büyük şairlerindendir.

ü    Batılı tarzda şiirimize düzen vermiştir.

ü    Aruzu Türkçeye başarıyla uygulamıştır. “OK” şiiri hariç bütün şiirlerini aruzla yazmıştır.

ü    Şiir musikiden başka bir musiki”dir derdi.

ü    Parnasizmden etkilenmiştir.

ü    İstanbul’u, Osmanlı’nın ihtişamlı zamanında gezmek, tabiat, ölüm, rintlik gibi konuları işlemiştir.

ü    Şiirlerinin mükemmel olması için uğraş vermiştir, bu konuda oldukça titizdir.

ü    Edebiyatın hemen her alanında eser vermiştir; ancak asıl ününü şiirde kazanmıştır.

ü    Eserleri: Kendi Gök Kubbemiz, Eski Şiirin Rüzgârıyla, Aziz İstanbul, Eğil Dağlar, Portreler,

ü    Rubailer ve Hayyam’ın Rubailerini Türkçe Söyleyiş.

PEYAMİ SAFA (1899-1961) 

ü    Geçim derdiyle yazarlığa başlamıştır.

ü    Bir ayağından sakat olduğu için bu psikolojiyi eserlerine yansıtmıştır.

ü    “Server Bedii” lakabıyla eser yazmıştır.

ü    Edebiyat, felsefe, tıp, psikoloji alanında yeterli bir bilgin sayılır.

ü    Psikolojik çözümlemeleri çok başarılıdır.

ü    Eserleri; Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Sözde Kızlar, Mahşer Bir Akşamdı, Canan, Matmazel Noralya’nın Koltuğu, Atilla, Harbiye, Şimşek… gibi eserleri vardır.

Divan Edebiyatının Şair ve Yazarları

Batı Edebiyatı Roman Özetleri

Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatının Özellikleri

Edebiyatta İlkler

Dünya Edebiyatı

Servet-i Funun Edebiyatı

 www.egitimedair.net / Eğitime dair ne varsa..

Copyright 2013 Milli Edebiyat Döneminin Özellikleri. İçerik hakları saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilmeden kullanılması yasaktır.
Egitime Dair Ne varsa... by Guncel Egitim haberleri